วันละเล่ม #70 Ume-me - Ume Kayo

Ume-me - Ume Kayo

Ume-me เป็นโฟโต้บุ๊กเล่มแรกของ Ume Kayo และเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เธอเป็นที่รู้จักในฐานะช่างภาพที่สามารถจับความบังเอิญและอารมณ์ขันในชีวิตประจำวันได้อย่างเป็นธรรมชาติ หนังสือเล่มนี้เต็มไปด้วยภาพถ่ายที่ดูเหมือนจะเป็นช็อตง่ายๆ แต่กลับสะท้อนมุมมองที่เฉียบคมของเธอเกี่ยวกับความไร้เดียงสา ความเปิ่น และช่วงเวลาสนุกๆ ที่เกิดขึ้นรอบตัว

หลังจาก Ume-me เธอพัฒนางานต่อไปเป็น Danshi (เล่มที่ 44/365) ซึ่งโฟกัสไปที่เด็กผู้ชายวัยประถมที่เต็มไปด้วยพลังและความซุกซน ถ้าจะบอกว่า Ume-me เป็นเหมือนการสำรวจโลกผ่านสายตาของตัวเอง Danshi ก็คือการเจาะลึกเข้าไปในจักรวาลของเด็กๆ ที่ไม่สนใจว่าตัวเองจะดูเป็นอย่างไรในสายตาคนอื่น เพราะพวกเขาแค่ “เป็นตัวของตัวเอง” อย่างสุดขีด และนี่คือสิ่งที่ Ume Kayo ทำได้ดีมากๆ ไม่ใช่แค่การจับภาพ แต่คือการจับ “ความรู้สึก” ของช่วงเวลานั้นเอาไว้ด้วย

ความสำเร็จของ Ume-me ไม่ใช่แค่ทำให้เธอเป็นที่รู้จัก แต่ยังพาเธอคว้ารางวัล Ihei Kimura Photography Award ซึ่งเป็นรางวัลสำคัญที่มอบให้กับช่างภาพหน้าใหม่ที่มีผลงานโดดเด่นในญี่ปุ่น รางวัลนี้ก่อตั้งขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่ Ihei Kimura และถือเป็นหนึ่งในรางวัลทรงเกียรติที่สุดในวงการถ่ายภาพของญี่ปุ่น การได้รับรางวัลนี้ทำให้ชื่อของ Ume Kayo กลายเป็นที่จับตามองมากขึ้นและพิสูจน์ว่าเธอไม่ได้เป็นแค่ช่างภาพที่ถ่ายภาพขำๆแต่เป็นศิลปินที่สามารถเล่าเรื่องผ่านภาพได้อย่างมีเอกลักษณ์

และความสำเร็จของเธอก็ไม่ได้หยุดอยู่แค่นั้นเพราะ Ume-me กลายเป็นโฟโต้บุ๊กที่ขายดีมากๆโดยมียอดขายทะลุ 110,000 เล่ม ซึ่งถือว่าเป็นตัวเลขที่สูงมากสำหรับหนังสือภาพถ่ายในญี่ปุ่น โดยทั่วไปแล้วโฟโต้บุ๊กของช่างภาพหน้าใหม่ที่ขายได้ถึง 3,000 เล่ม ก็ถือว่าประสบความสำเร็จแล้ว แต่หนังสือของเธอสามารถไปไกลกว่านั้นได้หลายเท่า เป็นข้อพิสูจน์ว่าสไตล์การถ่ายภาพของเธอสามารถเข้าถึงผู้ชมได้กว้างกว่าที่คิด

(ข้อมูลจาก https://www.streetphotothailand.com/article/40)

เธอใช้ Canon EOS 5 กล้องฟิล์ม SLR ที่พ่อแม่ให้เป็นของขวัญวันจบการศึกษา กล้องตัวนี้มีฟังก์ชันบันทึกวันที่ลงบนภาพ ซึ่งเป็นรายละเอียดที่น่าสนใจเพราะมันทำให้ภาพของเธอมีความรู้สึกเหมือนเป็น “บันทึกความทรงจำ” มากกว่าภาพถ่ายทั่วไป ฟังก์ชันนี้อาจดูเป็นเพียงองค์ประกอบเล็กๆ แต่กลับช่วยเสริมบรรยากาศของภาพได้อย่างมากเพราะมันบอกเราว่า “ภาพนี้เกิดขึ้นจริง ณ วันเวลานั้น” ไม่ใช่ภาพที่ถูกสร้างขึ้นมาใหม่หรือแต่งเติมขึ้นภายหลัง

Ume Kayo มีตัวตนที่ชัดเจนในงานของเธอ เธอไม่พยายามทำให้ตัวเองเป็น “ศิลปิน” แต่เป็นคนที่มีสายตาที่สามารถเห็นสิ่งธรรมดาให้กลายเป็นสิ่งพิเศษ เธอสนใจชีวิตประจำวันที่มีความเปิ่น ความบ้าบอ และความน่ารักแบบไม่ตั้งใจ งานอื่นๆของเธอ เช่น Umep และ Long Live Grandpa! ก็ยังคงมีความขี้เล่นและเต็มไปด้วยชีวิตชีวา

Previous
Previous

วันละเล่ม #71 Common Sense - Martin Parr

Next
Next

วันละเล่ม #69 Warn’d in Vain - Charalampos Kydonakis