วันละเล่ม #79 Hà Nội - Wouter Vanhees

Hà Nội - Wouter Vanhees

Wouter Vanhees ออกสำรวจฮานอยยามค่ำคืนพร้อมกล้องคู่ใจ เมืองในสายตาเขาไม่ได้เต็มไปด้วยผู้คนพลุกพล่าน แต่กลับเป็นสถานที่ที่แสงไฟและเงาเล่าเรื่องแทน แสงนีออนที่ส่องผ่านหมอกบางๆ เงาของอาคารที่ดูราวกับไม่มีวันเสร็จสมบูรณ์ และแสงไฟจากหน้าต่างที่ทำให้รู้สึกว่ามีใครบางคนกำลังใช้ชีวิตอยู่ในความเงียบของเมืองที่ไม่เคยหลับใหล

ในค่ำคืนของฮานอย สีม่วงคือสีของความลึกลับ เป็นสีของท้องฟ้าที่สะท้อนแสงนีออน เป็นสีของเงาที่ทอดยาวไปตามอาคารและตรอกซอกซอยที่ดูเหมือนจะรอการค้นพบ Vanhees ใช้สีม่วงเป็นเหมือนสัญลักษณ์ของเมืองในช่วงเวลาที่มันเปลี่ยนโฉมจากโลกกลางวันไปสู่โลกกลางคืน เมืองที่เต็มไปด้วยการก่อสร้าง การเปลี่ยนผ่าน และอนาคตที่ยังไม่แน่นอน

เขาขี่มอเตอร์ไซค์ตระเวนถ่ายภาพโดยไม่มีแผนที่แน่นอน สิ่งที่ดึงดูดเขาคือการเปลี่ยนแปลงของเมือง บ้านเรือนเก่ากำลังถูกแทนที่ด้วยคอนโดหรู ถนนสายเล็กที่เคยคุ้นเคยกำลังถูกบดบังด้วยอาคารสูง ภาพของเขาจึงไม่ใช่แค่สารคดีเกี่ยวกับเมือง แต่เป็นการพยายามเข้าใจว่าฮานอยกำลังมุ่งหน้าไปทางไหน และความเป็นฮานอยที่เขารู้จักกำลังค่อยๆ เลือนหายไปหรือเปล่า

แม้จะไม่มีคนปรากฏอยู่ในภาพถ่ายของเขาโดยตรง แต่ร่องรอยของชีวิตมนุษย์กลับมีอยู่ทุกหนแห่ง จากแสงไฟในหน้าต่างของอพาร์ตเมนต์ที่ถูกลดทอนเป็นเพียงกล่องสี่เหลี่ยมเรืองแสง ไปจนถึงเงาลางๆ ของไซต์ก่อสร้างที่ยังไม่แล้วเสร็จ ทุกสิ่งล้วนบอกเล่าเรื่องราวของเมืองที่เปลี่ยนแปลงไปพร้อมกับคนที่อาศัยอยู่ในนั้น

สำหรับ Vanhees พิธีกรรมสำคัญของเขาคือคืนวันพุธ เวลา 10:43 น. เวลาที่เขาจะออกไปสำรวจเมือง ไม่รู้ว่าจะไปเจออะไร ไม่รู้ว่าภาพที่ได้จะเป็นแบบไหน แต่แค่มีกล้องอยู่ในมือก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้เขากล้าที่จะออกไปค้นหา ฮานอยในเวลากลางคืนเต็มไปด้วยสีสันที่คาดไม่ถึง มีทั้งความสงบ ความสับสน และความงามที่แอบซ่อนอยู่ในทุกมุมของเมือง