วันละเล่ม #95 Windows - Yoshiyuki Okuyama

Windows - Yoshiyuki Okuyama

Windows ของโยชิยูกิ โอกูยามะ เป็นหนังสือภาพที่เรียบง่าย เค้าบันทึกภาพหน้าต่างในโตเกียวช่วงโควิดระหว่างปี 2020 ถึง 2022 ไม่ใช่แค่หน้าต่างสวยๆ แบบมีม่านลูกไม้ห้อยฟรุ้งฟริ้ง แต่เป็นหน้าต่างกระจกฝ้า กระจกขุ่น ที่เราไม่สามารถเห็นข้างในได้ชัด เหมือนกำลังดูอะไรบางอย่างที่อยู่หลังม่านหมอก บางภาพก็เห็นเงาคน บางภาพเหมือนมีแสงไฟสลัวๆ ลอยอยู่ มันมีความรู้สึกทั้งใกล้และไกลในเวลาเดียวกัน

โอกูยามะตัดภาพทุกอย่างรอบหน้าต่างทิ้งหมด ไม่มีกรอบ ไม่มีผนัง ไม่มีสิ่งแวดล้อม ทำให้แต่ละหน้าต่างกลายเป็นเหมือนเฟรมภาพวาดหรือจอหนังเล็กๆ ที่เราต้องเดาเองว่าข้างในเกิดอะไรขึ้น มันเป็นหนังสือที่กระตุ้นจินตนาการสุดๆ อ่านแล้วก็อดคิดไม่ได้ว่า “นี่ใครอยู่ข้างในนะ?” หรือ “เขากำลังทำอะไรอยู่?”

ในคำนำ โอกูยามะเล่าว่าตั้งแต่เด็กเขาชอบมองหน้าต่างเวลานั่งรถหรือเดินผ่านบ้านคน แล้วก็ชอบจินตนาการว่าในบ้านนั้นเป็นยังไง ใครอยู่ข้างใน มีชีวิตยังไง มีความสุขไหม เหงารึเปล่า มันเป็นความรู้สึกที่หลายคนน่าจะเคยมีเหมือนกัน การที่เรามองหน้าต่างคนอื่นแล้วรู้สึกว่าเราได้เห็นเศษเสี้ยวของชีวิตใครบางคน แม้จะไม่รู้จักกันเลยก็ตาม

เขายังพูดถึงความย้อนแย้งของหน้าต่างที่เรามักไม่รู้ตัว เราอยากให้มันกันแดด กันฝน กันสายตาคนนอก แต่ในขณะเดียวกันก็อยากให้แสงเข้ามา อยากเห็นโลกข้างนอก มันเป็นเหมือนจุดกึ่งกลางระหว่างโลกภายในกับภายนอก เป็นอินเทอร์เฟซที่เชื่อมระหว่างชีวิตส่วนตัวกับสังคม